บทที่ 34 ได้คืบจะเอาศอก 1-2

อัณศยาตะลึงตาค้าง ชาวาบไปทั้งสรรพางค์กาย เธออยากพูดอะไรบางอย่าง ทว่าคีรันไม่เปิดโอกาสให้ กดอินเตอร์โฟนเรียกเลขาเข้ามาพาเธอออกไป

ครั้นพ้นจากสายตาของทุกคน อัณศยาก็ไม่กักเก็บอารมณ์ร้ายกาจของตนเองอีก ก้าวฉับๆ เข้าห้องน้ำแล้วล็อกประตู พออยู่คนเดียวลำพังมือก็ขว้างปาข้าวของที่อยู่ใกล้มือระบายอารมณ์

“ไม่ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ